Günümüzde terapiye gitmek artık daha görünür ve konuşulur bir hale geldi.
Eskisi kadar “gizli” değil. İnsanlar sosyal medyada terapiye gittiklerinden bahsediyor, arkadaş sohbetlerinde terapistlerinden öğrendiklerini paylaşıyor.
Bu görünürlük oldukça güzel; ancak beraberinde bazı soru işaretlerini de getiriyor:
Terapi gerçekten herkes için mi?
Gitmek için illa çok kötü hissetmek mi gerekiyor?
Terapiye Gitmek İçin Hayatın Alt Üst Olması Gerekmez
Bazen insanlar şöyle düşünür:
“Benim hayatımda büyük bir travma olmadı, terapiye gitmem tuhaf olur.”
Ya da “Daha kötüsünü yaşayanlar varken benim sıkıntım önemsiz sayılır.”
Oysa böyle düşünmek, duygularımızı küçümsemek anlamına gelir.
Terapiye gitmek için hayatın tamamen alt üst olması gerekmez.
Bazen sadece içimiz karışıktır,
bazen bir karar vermekte zorlanırız,
bazen de sadece anlaşılmak isteriz.
Bu bile başlı başına geçerli bir sebeptir.
Terapi Sadece Sorun Çözmekle İlgili Değildir
Terapi, yalnızca “sorun çözme” süreci değildir.
Aynı zamanda:
- Kendini tanımayı,
- Geçmişten gelen yükleri fark etmeyi,
- İlişkilerde tekrar eden döngüleri anlamayı,
- Duygularına alan açmayı öğrenmeyi kapsar.
Yani terapi, kendine dönmenin ve içsel dengeyi bulmanın bir yoludur.
Ne Zaman Bir Uzmandan Destek Almalı?
Bunun tek bir doğru zamanı yoktur.
Ancak şu durumlar, bir uzmandan destek almanın iyi bir başlangıç olabileceğini gösterir:
- Kendini sürekli yorgun, kararsız veya tıkanmış hissetmek,
- Aynı sorunlar etrafında dönüp durduğunu fark etmek,
- Ya da sadece kendini biraz daha yakından tanımak istemek.
Terapi, sadece “zor zamanlarda başvurulan bir çözüm” değil;
kendini, duygularını ve sınırlarını anlamak için bir farkındalık alanıdır.
Terapi Bir Zayıflık Değil, Cesaretin Göstergesidir
Sonuç olarak, terapiye başlamak bir zayıflık değil, tam tersine kendine dürüstçe bakma cesaretidir.
Bu cesaret, bazen ihtiyacımız olan en güçlü adım olabilir.
Terapi, insanın kendine söylediği en önemli cümleyle başlar:
“Artık kendimi ertelemeyeceğim.”
Psk. Özge Demir
